De gevolgen van een valse aangifte

Een valse aangifte die bij de politie gedaan wordt zorgt voor onnodig veel werk. De politie moet niet alleen tijd besteden om zich te concentreren op het verhaal van het slachtoffer, maar ze moet ook een buurtonderzoek doen, getuigen spreken, naar sporen zoeken en daar kan niet mee worden gewacht. Dit vergt een grote inzet van de politie.

Ook zorgt een valse aangifte voor maatschappelijke onrust. Er wordt onnodige angst gezaaid in de buurt waar het feit volgens de aangeefster heeft plaats gevonden. Een vervelend gevolg van valse aangiften is dat er een kans bestaat dat echte slachtoffers van seksueel misbruik niet meer serieus genomen worden.

De bereidheid om aangifte te doen loopt dan terug. In enkele gevallen komt het voor dat de politie niet kan bewijzen of het seksuele misbruik daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, maar evenmin dat er door de aangeefster gelogen is.

Heeft de aangeefster in plaats van een "onbekende dader" een "bekende dader" genoemd dan is de schade natuurlijk nog groter omdat de beschuldiging van deze "bekende dader" blijft bestaan en deze zijn naam niet of heel moeilijk zal kunnen zuiveren.

Een persoon vals beschuldigen van seksueel misbruik, kan een van de meest doeltreffende wapens zijn om hem onderuit te halen. In Nederland ben je onschuldig tot je schuld bewezen is. Maar het paradoxale is dat dit niet lijkt op te gaan voor seksueel misbruik. Steeds meer zien we zaken breed uitgemeten in de pers, voordat de politie de zaak onderuit heeft kunnen halen.

De smet blijft meestal levenslang aan iemand kleven. In een dergelijk geval kan de beschuldigde zich natuurlijk helemaal niet verweren en is vaak de schade niet meer te herstellen. Op het internet staan voldoende voorbeelden van personen die beschuldigd zijn en hun recht zoeken, wat niet altijd eenvoudig blijkt te zijn.

* In dit artikel wordt gesproken over "aangeefster", maar in plaats daarvan kan ook "aangever" gelezen worden.