Groen blaadje wil geen ouwe bok

Ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen dat een meisje van 16 echt seks wil hebben met een man van 58. Daarbij gaat het me niet puur om het leeftijdsverschil (dat natuurlijk enorm is) , maar hik ik vooral aan tegen het verschil in levensfase.

Iemand van 16 ontdekt de wereld nog maar net, ontdekt relaties, ontdekt seksualiteit en dat past toch niet bij iemand die de 60 nadert. Fysiek gezien staat het me trouwens ook tegen. Ik vind het gewoon niet smakelijk, zo'n jonge meid en zo'n oude man.

De seksuele ontmoetingen van een 16 jarige en een 60-jarige mogen als filmgegeven misschien wel interessant zijn, maar zijn voor het dagelijkse leven te extreem. We noemen zoiets op z'n zachts gezegd een ouwe snoeper met een jong blaadje, maar feitelijk is het seksueel misbruik van een jongere door een oudere.

Vanwege het onderkende overwicht wegens leeftijd, levensfase en vaak ook maatschappelijke positie (hij verdient geld, heeft een huis, heeft aanzien, kortom is iemand, terwijl je als 16 jarige nog maar net begint). Vanwege dat misbruik begrijp ik goed de woede van de vader die ik onlangs sprak wiens dochter een paar keer het bed had gedeeld met de restauranthouder bij wie ze een centje bijverdiende.

Die restauranthouder had het meisje voorgehouden dat ze provinciaals en preuts was en best een beetje losser kon zijn. Hij - de restauranthouder - kon haar daarbij helpen. Dat los worden bleek vooral in bed te moeten gebeuren. Het kind trapte er nog in ook. Later vertelde het meisje haar moeder (in tranen) dat de restauranthouder haar echt niet had verkracht, maar dat ze die seks toch heus niet had gewild en dat ze in de war was gebracht en geen weerwoord had gehad.

Murw gepraat had ze toegegeven: ‘Hij praatte maar op mij in.' Zoals ik me er al geen voorstelling van kan maken dat de seksuele relatie van een ‘gewoon' meisje van 16 met een man van 58 echt door haar gewenst zou zijn, kan ik me dat nog minder voorstellen van een verstandelijk gehandicapt meisje van die leeftijd.

Vorige week nam een rechter dat echter impliciet wel aan. Hij/zij sprak een 58-jarige buschauffeur vrij die een 16-jarige, verstandelijk gehandicapte passagier tot seks zou hebben aangezet. Nota bene in de bus! Het OM had 3 jaar geëist. De overweging van de rechter om tot vrijspraak over te gaan (wat volgens het krantenbericht een schok in de rechtszaal veroorzaakte) was dat seks met 16-jarigen niet verboden is en dat het meisje nee had kunnen zeggen.

De rechter baseerde zich daarbij op een psychiatrisch rapport, waaruit bleek dat het meisje weliswaar een achterstand heeft, maar niet zodanig dat zij dat niet zou kunnen. Ik ken het meisje niet en ik ken de beklaagde niet, maar ik betwijfel dat laatste. Ik constateer dat jongeren niet altijd een weerwoord hebben als ze mentaal of emotioneel onder druk worden gezet door ouderen - zie het voorbeeld van het meisje met de restauranthouder.

Ik teken daarbij tevens aan dat verstandelijk gehandicapten van emotionele druk nogal eens zo in de war raken dat hun vrije- wils expressie eronder lijdt en ze alles maar laten gebeuren. En ik zie dat veel verstandelijk gehandicapten sowieso makkelijker beïnvloedbaar zijn. En dat ze allerlei trucs niet doorzien.

En dat ze de impact van hun en andermans handelen - zeker op de langere termijn - niet kunnen bevroeden. In ons strafrechtsysteem gaat het om het ‘wettelijk en overtuigend bewijs'. De rechter was kennelijk overtuigd dat het 16-jarige verstandelijk gehandicapte meisje die seks met de 58 buschauffeur wilde. Ik ben dat echter allerminst!

AD Willeke Bezemer (seksuologe)