De confrontatie met de dader

Als een slachtoffer van seksueel misbruik aan "confronteren" denkt, moet ze er ook vanuit gaan dat dit niet alleen met de dader te maken heeft. Slachtoffers kunnen ook degenen die hen niet hebben beschermd confronteren met het seksueel misbruik wat hen is overkomen.

Er kunnen hierbij verschillende redenen zijn om tot confrontatie over te gaan, bijvoorbeeld een bevestiging van het gebeuren en het opvullen van gaten in de herinnering van het slachtoffer. Of wat het voor het slachtoffer heeft betekent.

Er kunnen ook redenen zijn om niet over te gaan tot confrontatie. Dit kan zijn als het slachtoffer nog financieel afhankelijk is van de dader of er emotioneel nog niet aan toe is. Het slachtoffer kan door confrontatie haar familie (of familieleden) verliezen of ze is niet opgewassen tegen een front van ontkenning of beschuldiging. Per slot van rekening haalt het slachtoffer een boel overhoop door haar verhaal tegen familieleden te vertellen.

Vaak zie je dat de familie er niet mee geconfronteerd wenst te worden of er niet mee om kan gaan. Ook komt het voor dat de familie in twee kampen opgedeeld wordt. Een kamp dat het slachtoffer gelooft en haar zijde kiest en een kamp dat het seksueel misbruik afdoet als onzin, wraak, aandacht trekken etc.

Slachtoffers zullen zelf keuzes moeten maken of zij offers willen brengen om met het seksueel misbruik naar buiten te treden. Denk maar eens aan een confrontatie tussen het slachtoffer en de vader, die zwaar ziek is en in zijn laatste levensfase beland is. Dit zal niet door iedereen gewaardeerd worden. Hierbij spelen dan ook meerdere gevoelens mee bij het slachtoffer.