Onderzoek Grooming

Uit onderzoek onder plegers blijkt inderdaad dat zij een geoefend oog hebben voor het detecteren van potentiële slachtoffers. Plegers hebben de voorkeur voor hun eigen kinderen en/of passieve, stille, problematische of eenzame kinderen uit andere gezinnen.

Plegers vinden de toegankelijkheid van de kinderen een belangrijk aspect bij de totstandkoming van het seksueel misbruik. De meeste plegers zijn trouwens bekenden of vertrouwde volwassenen voor de slachtoffers. De pleger bereidt actief het selectie- en verleidingsproces voor. Als de fundamenten voor het misbruik gelegd zijn, bouwt de pleger geleidelijk de planning daarvan uit naar de uitvoeringsfase: het zogenaamde misbruikscenario.

Er wordt in de regel een patroon gevolgd dat in grote lijnen correspondeert met het tot stand komen van een seksuele relatie tussen volwassenen: beginnend met betasten en eindigend met geslachtsverkeer en elke mogelijke stap daartussen. Tot dit misbruikscenario behoort tevens het selecteren van plaats en tijd.

Partners van plegers worden aangemoedigd wat meer contacten buitenshuis te gaan zoeken, broertjes en zusjes van het slachtoffer worden gestimuleerd naar clubjes te gaan. Het slachtoffer wordt medeverantwoordelijk gemaakt doordat het omgekocht wordt met cadeaus. Weer andere slachtoffers worden het zwijgen opgelegd met uitspraken als "mamma wordt verdrietig als ze van ons geheimpje hoort".

Op grond van het bovenstaande lijkt het aannemelijk dat seksueel misbruik doorgaans geen resultaat is van toevallige factoren, maar van een weloverwogen planning. Daarbij zijn door de pleger vooraf de risico's zorgvuldig afgewogen, staan situaties en personen onder zijn controle en wordt het slachtoffer op veelal subtiele wijze ingesponnen binnen zijn invloedssfeer.

Plegers van seksueel misbruik zijn dus doorgaans niet die onbekwame personen, bij wie dingen overkomen, zoals ze zelf aangeven, maar zij wegen vaak berekenend en geduldig hun kansen af waar en wanneer zij hun slag zullen slaan. Het seksueel misbruik overkomt de pleger dus niet. Het is de pleger zelf die betekenis verleent aan zijn gedachten, gevoelens en uiteindelijk zijn handelen.

Het planproces met betrekking tot het seksueel misbruik, heeft in de regel een actief karakter vanuit de pleger gezien. Daarnaast lijkt de pleger in gewone situaties deze om te vormen naar een misbruiksituatie.

Enkele bestanddelen van het "grooming-proces" zijn o.a.;

  • het winnen van vertrouwen;
  • het bevoorrechten van het kind;
  • het isoleren van het kind;
  • het bewerkstelligen van geheimhouding;
  • het steeds stapsgewijs verder verleggen van grenzen.