13 Tips

 

De internetpagina http://www.seksueelgeweld.nl/partners, raad ik iedere man aan die te maken krijgt met een verkrachte vrouw of kind. Deze pagina bestaat onder meer uit een chatroom waar uitsluitend partners en ouders van slachtoffers welkom zijn.

Er is een vaste chat avond waar je mensen kunt ontmoeten en waar je afspraken kunt maken om op andere tijden elkaar in de chatroom te ontmoeten. Op de internetpagina staat in de vorm van een dertiental tips hoe het beste met een verkrachte partner kan worden om gegaan.

Ik kies ervoor om juist deze tips te noemen omdat zij zijn samengesteld door mensen die uit eigen ervaring weten waarover zij praten. Dit zijn tips uit de praktijk. Deze tips hoeven niet altijd te werken, want situaties verschillen natuurlijk per persoon, maar ze kunnen wel werken als leidraad voor als je het helemaal even niet meer weet. De tips zijn o.a. ingezonden door partners en slachtoffers zelf.

Tip 1: Blijf jezelf

Een partner schrijft:
"Voorkom dat je zover in gespeeld raakt op de problemen van je partner, dat je jezelf niet meer bent. Stop je wensen en je verlangens niet zo diep weg dat je ze nooit meer kan bereiken. Het kan bijvoorbeeld zijn, dat jij je partner geen knuffel kan geven, omdat zij er zich niet veilig of prettig voelt.

Ik maakte van dit soort zaken een vaste regel waar ik steeds meer rekening mee ging houden. Tot op een gegeven moment ik geen behoefte meer had aan knuffelen of samen op bed liggen, laat staan vrijen. Mijn eigen behoefte had ik weggecijferd. Ik kon zo niet meer afgewezen worden en dat was wel zo veilig.

Totdat mijn iemand mij erop wees dat ik mijn relatie en mijn partner tekort deed. Ze is ten slotte ook mens en heeft toch ook behoefte aan een knuffel. Misschien dat ze dat nu niet kan, maar straks als het beter gaat?"

Een partner schrijft:
"Als partner dien je er dan voor te waken niet in de figuurlijke redderrol of daderrol te vervallen. Dit kan het slachtoffer zelf creëren, maar daar dien je als partner voor te waken. Ik probeer zoveel mogelijk mezelf te zijn en van mijn partner te houden zoals hij is. Ik wil zorgvuldig omgaan met de littekens die hij heeft."

Tip 2: Luister naar hem/haar en laat hij/zij haar emoties uiten.

Een slachtoffer schrijft:
"Leer naar haar te luisteren en er voor haar te zijn. Als ze huilt troost haar niet gelijk maar laat haar gaan. Ze zal zelf aangeven of ze behoefte heeft aan je troost."

Tip 3: Toon medeleven/betrokkenheid

Een slachtoffer schrijft:
"Zeg haar dat je het erg voor haar vind, dat je haar wilt helpen en steunen."

Tip 4: Help bij hulp vinden

Een slachtoffer schrijft:
"Als ze geen hulp heeft, ga hulp zoeken op deze pagina vind je instanties die je verder kunnen helpen. Of kijk bij het Steunpunt Seksueel Geweld."

Tip 5: Indien je zelf hulp nodig hebt, zoek dit dan!

Een slachtoffer schrijft:
"Ook voor jou zal het geen eenvoudige klus zijn. Ga hulp zoeken. Woon eventueel een sessie bij van de hulpverlening van je partner, indien dit mogelijk is."

Een slachtoffer schrijft:
"Als slachtoffer doet het ook zeer om te zien dat je partner het er heel erg moeilijk mee heeft. Het is niet zo dat de problemen van de partner van het slachtoffer in het niets vallen bij het slachtoffer. Ook de partner heeft hulp nodig als hij of zij er veel problemen van ondervindt. Zoek dus hulp!"

Een slachtoffer schrijft:
"Ook voor jou zal het geen eenvoudige klus zijn. Ga hulp zoeken."

De schrijver voegt eraan toe:

Dit hulp zoeken is voor mannen heel moeilijk. 'Mannen zijn zelfstandig, onafhankelijk en kunnen alles alleen. Mannen hebben geen hulp nodig'. Mannen hebben veel stimulans nodig om hulp te zoeken. Vaak willen ze wel maar mogen ze van zichzelf niet.

Hulp zoeken, betekent een onherroepelijk conflict met de mannelijke identiteit. Wanneer een man gestuurd wordt door bijvoorbeeld zijn partner of werkgever kan hij zichzelf voorhouden dat hij het voor hen doet. "Ik red me prima, maar om jou gerust te stellen wil ik wel eens met iemand praten hoor".

Laat de man zijn identiteit behouden en vraag hem om voor jou/zijn vrouw/kinderen naar een hulpverlener te gaan.

Tip 6: Geef je partner nooit de schuld van wat er gebeurd is.

Een slachtoffer schrijft:
"Zeg nooit dat het de schuld is van je partner dat hij of zij misbruikt is. Suggereer ook niet dat hij of zij bijvoorbeeld te sexy gekleed was. Dit kan het vertrouwen namelijk zo beschadigen dat je hem of haar niet meer kan helpen bij de verwerking."

Tip 7: Geef je partner het gevoel dat je haar gelooft.

Een slachtoffer schrijft:
"Zeg nooit dat je partner liegt. Zorg er ook voor dat hij/zij nooit gaat denken dat je twijfelt aan haar verhaal. Hij/zij zal dan waarschijnlijk dichtklappen en niet meer praten over het misbruik, waardoor het niet meer goed verwerkt kan worden."

Tip 8: Speel niet voor psycholoog.

Een slachtoffer schrijft:
"Ga geen psycholoog spelen, door te zeggen dat ze dit of dat moet doen. (de verwerking moet vanuit het slachtoffer komen. In een door hem of haar bepaald tempo)"

Tip 9: Help bij praktische dingen

Een slachtoffer schrijft:
"Zorg ervoor dat haar dagelijkse leven lichter wordt. Zo hoeft zij zich minder zorgen te maken om andere dingen en kan zij zich wenden tot de verwerking. Voorbeelden: Doe eens de boodschappen. Kook eens voor haar. Zorg eens voor de kinderen."

Tip 10: Wees geduldig

Een slachtoffer schrijft:
"Het verwerken van seksueel misbruik doe je niet 1, 2, 3. Wees daarom heel erg geduldig. Laat haar als het moet keer op keer haar verhaal vertellen. Eervaar dit niet als een last, want dit zal hij/zij merken en hij/zij zal dan vaak dichtklappen."

Tip 11: Maak ook je eigen problemen(van de partner) bespreekbaar.

Een partner schrijft:
"Probeer alles bespreekbaar te maken. In eerste instantie met je partner, maar ook met je omgeving. Ik vond dat ik sterk moest zijn en hoefde niet zo nodig te praten. Ik kon het alleen wel aan...... tot op een bepaald moment ik het niet meer aankon.

Mijn verdrietjes stapelden zich op omdat ik het moeilijk vond mijn partner daar ook nog eens mee te belasten. Uiteindelijk had ik slapeloze nachten van de opgestapelde emoties.

Pas toen ben ik gaan praten... Uiteindelijk bleek ze het geen belasting te vinden, maar een verruiming van haar kijk op dingen.

Ik vond het moeilijk te praten met mijn omgeving. Het gebeurde nog wel eens dat ik erg summier praatte met mijn omgeving over mijn relatie en de dingen die ik daarin tegenkwam die de standaard relatie perikelen te boven gingen. Hierdoor zag lang niet iedereen het probleem in de problemen die ik tegen het lijf liep.

Ze durfden eigenlijk ook niet echt door te vragen omdat ze het onderwerp toch wel moeilijk vonden. Stap voor stap heb ik geprobeerd steeds wat meer te vertellen, mezelf te laten zien, en aan te geven waarom ik soms een rothumeur had, stil was of er even niet bij was met mijn hoofd. Niet als excuus voor, maar om gewoon jezelf te kunnen zijn.

Niet iedereen is hetzelfde, en ook niet iedereen zal er even gemakkelijk mee overweg kunnen. Uiteindelijk is het me redelijk gelukt een deel van de mensen in meer of mindere mate te laten weten wat ik tegenkwam. En het klinkt cliché, maar je leert je vrienden kennen op die momenten."

Tip 12: Stel je grenzen en hou ruimte voor je eigen dingen in het leven.

Een partner schrijft:
"Zij hield zich sterk en mocht geen slachtoffer zijn. Ik kon aan de kleur van haar ogen zien hoe ze zich voelde.Vaak dacht ik dat ze zich niet lekker voelde. Ik liet haar dan met rust. Haar status (onrust, bang voor groepen mensen, paniekaanval) is voor mij vaak aanleiding geweest mijn wensen en verlangens op zij te zetten en me aan te passen aan haar.

Dit heeft tot resultaat dat ik er vaak achterkwam dat ik graag dingen had ondernomen (lekker etentje, uitgaan met vrienden etc) er bij inschoten. Haar probleem werd het centrum van alle aandacht.

Juist die andere dingen helpen juist even mijn gedachten te verzetten en tot rust te komen. Even met wat vrienden een terrasje pakken en mijn gedachten verzetten was in het begin niet fijn zijn omdat ik met mijn gedachten toch bij mijn vriendin zat.

Voor mezelf ben ik nu zover dat ik weet en voel dat ik daar uiteindelijk wel meer rust en kracht door krijgt. Samen zijn we nu al zover dat we bijvoorbeeld bij een paniekaanval niet meer direct naar huis hoeven. Het wordt gewoon een kleine onderbreking in bijv. de bioscoop in plaats van een half bekeken film."

Tip 13: Wees geduldig als het om seks gaat

Een partner schrijft:
"Seks is vanaf het begin wel een kwestie geweest. Zijn antidepressiva bevorderen nou ook niet echt zijn lust. Ik heb het daar moeilijk mee en het is lastig om er niets van te zeggen, want dan voelt hij druk, dus gaat het helemaal niet.

Ik probeer meestal geduldig te zijn en verder doe ik zo normaal mogelijk. Dus beetje flirten, verleiden enz. Ik wil mijn houding wel normaal houden, anders ben ik bang dat hij zijn geschiedenis op mij betrekt. En ik wil seks uit liefde, niet met geweld."